Teneryfa -największa wyspa z Archipelagu Wysp Kanaryjskich, stworzona i uformowana przez lawę ponad 30 milionów lat temu. Zajmuje powierzchnię 2.034,38 km². Na południu Teneryfa sąsiaduje z oddaloną o 300 km Afryką, natomiast od północy z Półwyspem Iberyjskim (około 1.000 km). Najwyższym wzniesieniem, a zarazem najwyższym szczytem w całej Hiszpanii, jest krater wulkanu El Pico del Teide (3.718 m n.p.m.). Na stokach wulkanu utworzono park Parque Nacional de las Cañadas del Teide, który zachwyca różnorodnością ukształtowania terenu. Można spotkać zarówno lasy, jak i plenery zupełnie kosmiczne. Jako ciekawostkę dodamy, że pod kraterem został nakręcony film pt. „Starcie Tytanów” (część I i II) reż. Louis Leterrier. Ostatnia erupcja wulkanu na Teneryfie (Montaña de Chinyero) miała miejsce 18 listopada 1909 roku i trwała przez 10 dni.

Teneryfa usytuowana jest między strefą podzwrotnikową i umiarkowaną. Stale utrzymujące się wiosenne temperatury, których średnia roczna wynosi 23˚C, wyspa zawdzięcza wiejącym pasatom oraz wpływowi zimnych prądów morskich.

Wyspa zadziwia swoją różnorodnością każdego z odwiedzających: morze, góry, ośnieżony zimą szczyt wulkanu El Teide, 140 plaż (naturalnych i sztucznych), baśniowe lasy laurowe, niezapomniane atrakcje, miasta, które nigdy nie chodzą spać... To zaledwie parę atutów jakie przemawiają za urlopem na Teneryfie.

Mimo niewielkiej powierzchni, wyspa, ma bardzo zróżnicowany klimat, co spowodowane jest przedzieleniem jej przez wysokie pasmo górskie. Na południu wyspy odnotowuje się więcej dni słonecznych w skali roku, natomiast północ, cechuje wyższy stopień wilgotności i opadów, stąd różnice w krajobrazie i kolorycie, ale oba klimaty są doskonałe, a nawet mają właściwości lecznicze. Wielu lekarzy zaleca swoim pacjentom odwiedzanie północnej Teneryfy jako idealnego miejsca do naturalnego leczenia niektórych chorób związanych z układem krążenia. Południe natomiast zalecane jest dla osób cierpiących na schorzenia reumatyczne.

Jeden z pierwszych wiarygodnych raportów o wyspie pochodzi z I w. od Pliniusza i mówi o wyprawie wysłanej przez króla Mauretanii Jubę na wyspę, skąd przywieziono (jako „pamiątkę”) wielkie psy, od których wywodzi się nazwa: Wyspy Kanaryjskie.

Do 1402 roku, czyli do przybycia na Wyspy Kanaryjskie Hiszpanów, Teneryfa była zamieszkana przez Guanczów (nazwa nadana przez Hiszpanów). Według przekazów mieli oni jasną cerę i włosy oraz niebieskie oczy. W świetle ostatnich badań byli ludem pochodzenia berberyjskiego, a poprzednie hipotezy o pochodzeniu celtyckim lub o tym, że byli potomkami Wikingów nie zostały potwierdzone. Żyli z uprawy ziemi, rybołówstwa oraz myślistwa. Zamieszkiwali w jaskiniach i oddawali cześć swoim bogom. Grzebali zmarłych, mumifikując ich za pomocą bardzo skutecznych technik. Do dziś zachowały się mumie, które można oglądać w Muzeum Przyrody i Człowieka w Santa Cruz.

12 grudnia 1495 w bitwie pod Acentejo, Guanczowie zostali pokonani przez hiszpańskich konkwistadorów i poddani zostali eksterminacji lub wywieziono ich do Europy jako niewolników.

Wielu starożytnych autorów uważa, że Teneryfa jest pozostałością zatopionego kontynentu -Atlantydy, a Guanczowie byli potomkami Atlantów.

Jeszcze przed przybyciem Hiszpanów na wyspy Teneryfa była podzielona na dziesięć regionalnych królestw: Abona, Adeje, Anaga, Daute, Icod, Guimar, Tacoronte, Taoro, Tegueste oraz Pastos Comunales. Wraz z hiszpańskim podbojem Teneryfa stała się międzynarodowym portem transatlantyckim.

Do 1723 r. stolicą Teneryfy była La Laguna założona przez Alonso Fernandez de Lugo. Jednak w 1821 r. Santa Cruz de Tenerife stała hiszpańską prowincją i oficjalnie ogłoszona stolicą.

W 1936 r. Teneryfę opanowały wojska generała Franco. Pod jego rządami wyspa popadła w kłopoty gospodarcze. W latach 50 sytuacja była tak dramatyczna, że wielu mieszkańców wyemigrowało do Wenezueli. Na początku lat 60 wyspa została przekształcona w strefę turystyczną. Początkowo odwiedzane było Santa Cruz de Tenerife oraz Puerto de la Cruz. Turyści z czasem upodobali sobie także południe wyspy. Los Cristianos oraz Las Américas to obecnie dwa główne kurorty turystyczne, odwiedzane przez ok. 10 mln turystów każdego roku.

Opisując Teneryfę nie sposób pominąć niezliczonych atrakcji dostępnych dla turystów przez cały rok. Imponująca ilość hoteli utwierdza w przekonaniu, że turystyka to główne źródło dochodu wyspy. Nie istnieje szczególny okres, czy to ze względu na pogodę, temperaturę czy bogatą ofertę turystyczną, który można by określić za najlepszy do przyjazdu. Teneryfa na pewno zauroczy szukających spokoju i ukojenia, gdyż wszystko płynie tu wolniej, a każda rzecz niecierpiąca zwłoki może poczekać. Przecież jutro też jest dzień…